دير گاهيست كه تنها شده ام قصه غربت صحرا شده ام وسعت درد فقط سهم من است بازهم قسمت غم ها شده ام دگر آيينه ز من بي خبر است كه اسير شب يلدا شده ام من كه بي تاب شقايق بودم همدم سردي يخ ها شده ام كاش چشمان مرا خاك كنيد تا نبينم كه چه تنها شده ام

 من براي سال ها مينويسم ...... سال ها بعد كه چشمان تو عاشق ميشوند....... افسوس كه قصه ي مادربزرگ درست بود...... هميشه يكي بود يكي نبود............

 

اگه يه روزعاشق شدي وخواستي بهش بگي دوسش داري اول ببين چقدرآمادگي داري ببين ميتوني بهش دروغ نگي ببين ميتوني باهاش صادق باشي يا نه اگه ديدي هنوز يه چيزايي داري که نميتوني بهش بگي هيچوقت پا جلو نذار يه چيز ديگه اگه يه موقع ديدي عاشق شدي جلو نرو چون عشق مساوي با هوسه ولي اگه ديدي باتمام وجود دوسش داري برو جلو و مطمئن باش به نتيجه ميرسي

ديشب دلم هواي تو کرد و تو نبودي، چشمانم براي تو باريد و تو نبودي، آن يادگاري زيبا برگ گل سرخ تصوير اسم زيباي تو بود و تو نبودي، چشمانم تمناي نگاه تو ميکرد در آتش عشقِ تو بود و تو نبودي، آن قامت رعنا که سفر کرد دلم تنها در حسرت ديدار تو بود و تو نبودي.

 

بود شمعي در غم پروانه اي....روشن و تنها به فکر چاره اي....شاپرک پروانه اي در فکر او....آتشي در جان او افکنده بود....درد پروانه ز درد شمع بود....شمع هم از درد پروانه فروزان گشته بود

 

اي شمع آهسته بسوز شب دراز است **** اي اشک آهسته بريز غم زياد است

 

تکيه بر ديوار کردم خاک بر پشتم نشست، دوستي با هر که کردم عاقبت قلبم شکست......تکيه بر ديوار کردم خاک بر فرقم نشست، خاک بر فرقش نشيند آنکه يار از من گرفت

دلت رو به کسي بسپار که لياقت داشته باشه. نگاهت رو به کسي بدوز که قلبش براي تو بتپه. چشمات رو با نگاه کسي آشنا کن که زندگي رو درک کنه. سرت رو روشونه هاي کسي بذار که از صداي تپشاي قلبت تو رو بشناسه. آرامش نگاهت رو به قلبي پيوند بزن که بي ريا ترين باشه. لبخندت رو نثار کسي کن که دل به زمين نداده.

مي شه بعضي ها رو مثل اشک از چشمات بندازي.... اما نمي توني جلوي اشکي رو بگيري که با رفتن بعضي ها از چشمات جاري مي شه...

از تو نماند تاب جدايي دگر مرا، بهر خدا مرو به سفر يا ببر مرا ـ ـ ـ ـ ـ جــــان و تـنـم استـمـاع رفــتـن تـُسـت، مرو که گر بروي خون من به گردن تُست

گاه يك لبخند آنقدر عميق ميشود كه گريه ميكنم، گاه يك نغمه آن قدر دست نيافتني است كه با آن زندگي ميكنم، گاه يك نگاه آن چنان سنگين است كه چشمانم رهايش نميكنند، گاه يك عشق آن قدر ماندگار است كه فراموشش نميكنم

زندگي مثل يه ديكته اس هي مي نويسيم، هي غلط مي نويسيم، هي پاك مي كنيم دوباره هي مي نويسيم، هي پاك مي كنيم غافل از اينكه عزرائيل داد ميزنه: برگه ها بالا

"دانش" يعني اين كه بدانيم چه كاري را بايد انجام دهيم. "مهارت" يعني اين كه بدانيم به چه شيوه اي آن كار را انجام بدهيم. "اشتياق" يعني اين كه ميل به انجام آن كار را داشته باشيم. "/عادت/" عبارت از نقطه تماس دانش و مهارت و اشتياق است.

غربت را نباید در الفبای شهر غریب جستجو کرد، همین که عزیزت نگاهش را به دیگری فروخت، تو غریبی

چقدر وحشتناكه كه هيچكس دلش براي من تنگ نشد هيچكس نپرسيد كجايي؟حتي اونايي كه خيلي دم از معرفت مي زدند!!!! ياد حرف همسايه افتادم كه يک بار بهم گفته بود ... به سايه ها دل نبند!...... راست گفت

خوشبختي بر سه ستون استوار است: فراموش کردن غم هاي گذشته، فراموش نکردن عبرت هاي گذشته، غنيمت شمردن حال و اميدوار بودن به آينده

مهم اين نيست که قطره باشي يا اقيانوس، مهم اين است که آسمان در تو منعکس شود.

لازمه ي خوشبختي جذب کردن چيزهاي تازه نيست، بلکه حذف کردن افکار کهنه است، افکاري که به هيچ دردي نمي خورند.

اگه تو خدا را فراموش كردي اين رو بدون اون هرگز تو رو فرا موش نمي كنه چون دوست داره

زندگي هنر نقاشي كردن است بدون استفاده از پاك كن سعي كن هميشه طوري زندگي كني كه وقتي به گذشته برميگردي نيازي به پاك كن نداشته باشي.

خوشبختي و بدبختي براي يه مرد شجاع مثل دست راست و چپش مي مونه. اون هر دوشونو به كار مي‌بره

همين روزا ميان دست گيرت مي کنن دست بند به دست ميان مي برنت جزئيات جنايت هنوز مشخص نيست اما .....اثر انگشتت روي قلب شکستم مونده

نازم به ناز آن کس که ننازد به ناز خويش ، ما را به ناز نازفروشان نيازی نيست تا خدا بنده نواز است به بنده چه نياز است